27. desember 2007

Þriðji í jólum



Jólahátíðin gengin í garð, allt mjög hefðbundið og ljúft. Jólasnjórinn setur fallegan svip á bæinn og er mjög jólalegt um að litast.



Á aðfangadag fór Bjarni í bæinn með krakkana að útdeila pökkum og kasta kveðju á fólkið sitt. Við vorum síðan öll mætt til mömmu og pabba ásamt Siggu sys rétt fyrir klukkan sex. Mamma var með humarsúpu og hamborgarahrygg og í eftirrétt var möndlugrautur með hindberjasósu. Pakkaflóðið í stofunni var þvílíkt og var Sigurbergur í því hlutverki að lesa á pakkana ásamt afa sínum.

Við fórum til Reykjavíkur um tíu leytið og vorum með tengdafjölskyldunni fram yfir miðnætti.
Á jóladag var messa kl. tvö og jólaboð hér heima kl. þrjú. Mamma og pabbi voru með boðið þetta árið fyrir Heiðartúnsfjölskylduna og ákváðum við að hafa það hér í Lágmóanum. Við vorum 43 í boðinu þetta árið, það eru svo margir í útlöndum þessi jól. Jólaboðið tókst mjög vel við dönsuðum öll í kringum stóra jólatréð því það var svo mikið pláss í stofunni. Svo kom jólasveinn í heimsókn og gaf krökkunum nammi poka. Síðustu gestirnir fóru þegar klukkan var langt gengin í tíu.


Annar í jólum var hefðbundinn, það var farið í jólagöngu. Þetta árið var gengið frá Fitjum í Njarðvík að Bláa Lóninu og síðan fór allur hópurinn í Lónið. Við vorum 15 sem gengum þessi jól. Veðrið var frábært eins og alltaf á annan í jólum. Dagurinn endaði svo í jólaboði í Reykjavík og við komum heim seint í gær.


Í dag ætlum við að borða soðna ýsu og kartöflur sem verður góð tilbreyting frá öllu kjötátinu.
Strax erum við farin að telja niður dagana til Gamlárskvölds.

19. desember 2007

Ítölskunám og Maó

Það er nú meiri lúxusinn að vera námsmaður og húsmóðir. Búin að senda öll jólkort (80+), pakka inn jólagjöfunum, baka Sörur og tertur (með mömmu) og nú er bara beðið eftir jólunum.
Ég er að lesa Maó, Sagan sem aldrei var sögð og er að læra Ítölsku (5 orð á dag). Verður gaman að kunna smá þegar við förum til Madonna í vetur.

Dýr pakki til Ameríku

Fór á pósthúsið í gær með jólakortin og pakka handa fjölskyldunni í Ameríku.
Ég setti íslenskt nammi, bókina hans Oddgeirs Karls og íslenska brennivín í pakkann, eitthvað sem að veit að fellur í kramið.
Pakkinn vó um 4.kg. og kostaði 5.600 kr. að senda hann. Mér varð á orði að þetta væri nú ekki ódýrt. Þá sagði starfstúlkan þessa yndislegu setningu.... "Já þetta er rosalega dýrt það er miklu sniðugara að gefa fólki bara pening". Þetta var vel meint hjá henni og kæmi örugglega námsmönnum vel eða eitthvað svoleiðis. En málið var að ég var að senda amerískum milljónamæringum á feitum eftirlaunum smá glaðning frá Íslandi. Það hefði líklega ekki glatt þau ef ég hefði lagt 10.000 kr inná reikninginn þeirra. En þetta lítilræði sem ég setti í kassann gleður þau sem og myndir og handskrifað bréf með fréttum af fólkinu hér heima.

12. nóvember 2007

Körfuboltamót og langir dagar

Síðastliðna helgi var Sigurbergur að keppa í körfubolta í Grafarvogi. Það var mjög skemmtilegt mót. Kvöldvakan var fín, stjórnandinn er örugglega skáti, ég kannaðist allavega við leikina sem hann var með. Hann fékk krakkana með sér í allskonar hróp, köll og hvatningar.
Þegar við vorum búin að koma strákunum í sæng um kvöldið (í einni af skólastofum Rimaskóla) söng ég (að ósk sonarins ) eitt gamalt bull lag sem ég lærði í skátunum.

Textinn er í þessa átt:

Óli Skáti sat að áti,
sá gat heldur í sig látið
nammi namm nammi namm
stóra bita gleypti hann.

Af sælgæti át hann mest af öllu,
ís með hrís og pulsu með öllu.
nammi namm nammi namm
stóra bita gleypti hann.

Dag einn hjá Óla klikkaði maginn,
á kamrinum kúrðann allan daginn
slammi slamm, slammi slamm
stórum kúkum sleppti hann.

Strákunum fannst þetta svo rosalega fyndið.
Ég lofaði öðru bull lagi næsta dag ef þeir færu að sofa og það keyptu þeir.
Daginn eftir var alltaf verið að segja, mamma hans Sigurbergs, viltu syngja aftur fyndna lagið.

Ég man ekki eftir að mér hafi þótt þetta svona ofboðslega fyndið lag !


Við mamma mætum nú orðið í Massa lyftingasal þrisvar í viku á milli 6:30 og 8:00 á morgnana. Það er mjög hressandi og gaman að finna hvernig líkaminn styrkist allur, nú er bara að halda þetta út fram á vor : ),,, ég hef mín markmið !!!!

Við hjónin fórum saman út að hlaupa í síðustu viku, frekar skemmtilegt.
Ekkert matarboð var um helgina en næstu helgi er afmæli hjá Sigurþór frænda hans Bjarna. Hann verður 60.ára og við ætlum að heiðra hann á afmælisdaginn.

Langur dagur í skólanum á morgun og kóræfing um kvöldið, þetta er svona einn af þessum 16 klst. vinnudögum. Finnst best að koma heim ekki seinna en fjögur, hlusta á útvarp, lesa blöðin, setja í þvottavél, kíkja í bók, skipuleggja næsta dag, fara í búð og elda góðan mat. Stundum þegar ég er í stuði í miðri viku bíð ég upp á pönnukökur með sykri og sendi út skilaboð um kaffisamsæti í Móanum. Ég valdi það að eignast börn og eru þau og fjölskyldan það mikilvægasta í lífinu og meira að segja pönnukökur hafa góð áhrif á fjölskylduna.
Ef ég hefði valið að eiga ekki börn þá væri eitthvað annað mikilvægt í lífinu og ég myndi ekki hafa löngun til að gleðja neinn með pönnukökum,,,eða hvað?



Jæja nóg í bili, ætla að horfa á Eragon með Sigurbergi.